Ալ ժանտախտը

«Ալ ժանտախտը» Ջեք Լոնդոնի հետապոկալիպտիկ վիպակն է մի աշխարհի մասին, որտեղ մահացու համաճարակը գրեթե ամբողջությամբ ոչնչացրել է մարդկային քաղաքակրթությունը։ Տասնամյակներ անց ծեր Ջեյմս Հովարդ Սմիթը իր թոռներին պատմում է այն ժամանակների մասին, երբ մարդիկ ապրում էին մեծ քաղաքներում, գիտությունը զարգացած էր, իսկ աշխարհն անհամեմատ տարբեր էր։ Համաճարակից հետո մնացած փոքրաթիվ մարդիկ ստիպված են եղել նորից սովորել գոյատևել՝ աստիճանաբար կորցնելով նախկին աշխարհի գիտելիքներն ու սովորությունները։ Լոնդոնը պատմության միջոցով խոսում է քաղաքակրթության փխրունության, մարդկային հիշողության և այն մասին, թե որքան արագ կարող է կառուցված աշխարհը վերածվել ընդամենը հեռավոր հիշողության։