Մենավոր մարդկանց մասին

«Մենավոր մարդկանց մասին»-ը Մկրտիչ Արմենի հոգեբանական պատմվածքն է մարդկային մենակության, օտարացման և ուրիշների հետ կապ հաստատելու ներքին պահանջի մասին։ Գործողությունները ծավալվում են խորհրդային տափաստանների անծայրածիր երկաթուղագծերի և մեկուսի կայարանների միջավայրում, որտեղ առօրյայի միապաղաղությունն ավելի է ընդգծում մարդկանց առանձնացվածությունը։ Հեղինակը տարբեր ճակատագրերի ու հանդիպումների միջոցով ցույց է տալիս, թե որքան ծանր կարող է լինել երկարատև մենությունը և որքան մեծ նշանակություն կարող է ունենալ նույնիսկ ամենափոքր մարդկային շփումը։ Պատմվածքի մելամաղձոտ մթնոլորտի մեջ, սակայն, պահպանվում է նաև հույսը՝ միայնությունից դուրս գալու և որևէ մեկի համար հարազատ դառնալու հնարավորության հանդեպ։