Խեղճուկրակ արաբը

«Խեղճուկրակ արաբը» Վիլյամ Սարոյանի մարդկային ջերմությամբ լի պատմվածքներից է, որի կենտրոնում հասարակ, անպաշտպան, բայց խորապես մարդկային մի կերպար է։ Սարոյանը մեծ կարեկցանքով է մոտենում իր հերոսին՝ ցույց տալով նրա աղքատությունը, միայնությունը, օտարության մեջ ապրելու դժվարությունը, բայց նաև ներքին արժանապատվությունն ու ապրելու համառությունը։ Պատմվածքը միայն մեկ մարդու մասին չէ․ այն ավելի լայնորեն խոսում է նրանց մասին, ովքեր ապրում են հասարակության եզրերին, հաճախ մնում են չնկատված, բայց իրենց մեջ կրում են նույն զգացմունքները, ցավերն ու հույսերը, ինչ բոլորը։ Սարոյանին բնորոշ պարզ, թախծոտ ու միևնույն ժամանակ ջերմ ոճով այս գործը հիշեցնում է, թե որքան կարևոր է մարդուն տեսնել նախ և առաջ իր մարդկայնության մեջ։