Ծիտը

«Ծիտը» Հովհաննես Թումանյանի զվարճալի ու աշխույժ հեքիաթներից է։ Մի օր ծտի ոտքը փուշ է մտնում, և նա խնդրում է մի պառավի հանել այն։ Երբ փուշը կորչում է, ծիտը փոխարենը լոշ է վերցնում, հետո լոշը փոխում է գառնուկի, գառնուկը՝ հարսի, իսկ վերջում հարսը՝ սազի։ Այսպես փոքրիկ դեպքը վերածվում է զվարճալի ու անսպասելի փոխանակումների երկար շղթայի։ Թումանյանը կրկնություններով, պարզ հումորով ու կենդանի ժողովրդական խոսքով ստեղծում է մի պատմություն, որը հեշտ է հիշել և հատկապես սիրելի է փոքրիկ ընթերցողներին։