Տորք Անգեղ և Հայկանուշ Գեղեցիկ

«Տորք Անգեղ և Հայկանուշ Գեղեցիկ»-ը Ղազարոս Աղայանի դյուցազներգական պոեմն է, որի հիմքում հայկական հին առասպելական աշխարհն է։ Պատմության գլխավոր հերոսը Տորք Անգեղն է՝ վիթխարի ուժով օժտված, արտաքուստ ահեղ ու տգեղ, բայց բարի և ազնիվ սրտով հսկան։ Նա սիրահարվում է գեղեցկուհի Հայկանուշին և ցանկանում է նրան հասնել ոչ թե ուժով ու կռվով, այլ արժանապատվությամբ և սիրով։ Աղայանը Տորքի կերպարի միջոցով հակադրում է արտաքին տեսքն ու մարդու իրական էությունը՝ ցույց տալով, որ իսկական ուժը միայն ֆիզիկական զորության մեջ չէ, այլ նաև բարության, վեհանձնության և սիրելու կարողության։ Պոեմում միահյուսվում են հայկական դիցաբանությունը, հերոսական պատումները, բնության պատկերներն ու սիրո պատմությունը։