Chapter 18
XVIII
Փոքրիկ իշխանը կտրեց անցավ ամբողջ անապատը, բայց ոչ ոքի չհանդիպեց: Ամբողջ ճանապարհին նա միայն մի ծաղիկ տեսավ, մի եռաթերթ, շատ փոքրի ծաղիկ...
– Բարև, – ասաց նրան Փոքրիկ իշխանը:
– Բարև, – պատասխանեց ծաղիկը:
– Որտե՞ղ են մարդիկ, – քաղաքավարի հարցրեց Փոքրիկ իշխանը:
Ծաղիկը մի անգամ քարավան էր տեսել, որն անցել էր իր մոտով:
– Մարդի՞կ... Ախ, այո... Նրանք, կարծեմ, ընդամենը վեց թե յոթ հոգի են: Ես նրանց տեսել եմ շատ տարիներ առաջ: Բայց թե որտեղ կարելի է նրանց հիմա գտնել, հայտնի չէ: Քամին նրանց քշում, տանում է: Նրանք արմատներ չունեն, և դա շատ մեծ անհարմարություն է:
– Մնաս բարով, – ասաց Փոքրիկ իշխանը:
– Գնաս բարով, – ասաց ծաղիկը: