Անբան Հուռին

«Անբան Հուռին» Հովհաննես Թումանյանի ամենահայտնի ու զվարճալի հեքիաթներից է։ Հուռին այնքան ծույլ է, որ ամբողջ օրը նստում է տանը և ոչ մի գործի ձեռք չի տալիս, իսկ մայրը փորձում է բոլորին համոզել, թե աղջիկն անչափ աշխատասեր է։ Մի շարք զավեշտալի պատահականությունների շնորհիվ Հուռու անբանությունն անգամ սկսում են որպես մեծ շնորհք ընդունել։ Թումանյանն աշխույժ հումորով ու չափազանցություններով պատմում է ծուլության, խորամանկության և մարդկանց հեշտությամբ մոլորվելու մասին։