Chapter 2
Chapter 3
…Ես ռոմանտիզացնում եմ անհետանալու գաղափարը։ Կա մի տարօրինակ խաղաղություն՝նորից սկսելու այնպիսի վայրում, որտեղ ոչ ոք քեզանից ոչինչ չի սպասում։ Ո՛չ քո անցյալը, ո՛չ քո ընտանիքը, ո՛չ էլ քո հին ընկերները, ովքեր դեռ կարծում են, որ դու նույն մարդն ես, ինչ մի քանի տարի առաջ։ Պարզապես արթնանում ես հանգիստ քաղաքում, գնումներ ես կատարում, կարծես դա ծիսակատարություն է, տուն ես գնում՝ արևի լույսը դեմքիդ, առանց որևէ մեկին բացատրելու քո լռությունը։